ನಮ್ಮತನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡುವುದು ದೊಡ್ಡತನವಲ್ಲ ದಡ್ಡತನ

ಮೊನ್ನೆ ಉಡುಪಿ ಕಡೆ ಪ್ರವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಅಲ್ಲಿಯ ತಿಂಡಿ-ಊಟ ಮಾಡುವ ಆಸೆ ಆಯಿತು, ಶ್ರೀ ಕೃಷ್ಣನ ದೇವಾಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಪರಿಚಯವಾದ ವಿದೇಶದ ಮೊರೆನಾ-ಸರ್ಜಿಯೋ ದಂಪತಿಗಳ ಜೊತೆ ಕೂಡ ಊಟ, ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಸ್ಕೃತಿ , ಇತಿಹಾಸದ ಬಗ್ಗೆ

ಮಾತುಕತೆಯಾಯಿತು. ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಭಾರತದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡ ಆ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ

ನಮ್ಮ ದೇಶ ಯುರೋಪ್ ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಟ್ಟಿದ್ದು ಉಂಟು. ದೇವರ ದರ್ಶನ

ಮುಗಿದ ನಂತರ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಾವು ಅಲ್ಲೇ ಹತ್ತಿರ ಇದ್ದ ವುಡಲ್ಯಾಡ್ಸ ಉಪಹಾರ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಹೋದೆವು.

ನಾನು ದೋಸೆ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಇಲ್ಲೇ, ಕರ್ನಾಟಕದ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಉಡುಪಿ ಹೋಟೆಲ್ ಇರುವುದು, ಅದು ಇದು ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ದೆ.

ಮ್ಯಾನೆಜರ್ ಬಂದು ಎನು ಬೇಕು ಎಂದಾಗ ಗೋಳಿ ಬಜ್ಜೆ, ಮಂಗಳೂರು ಬನ್ ಮತ್ತು ನೀರು ದೋಸೆ ಎಂದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅವನು ಇಲ್ಲ ಸರ್ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇದು ಯಾವುದು ಸಿಗುವದಿಲ್ಲ, ದಯವಿಟ್ಟು ಮೆನು ನೋಡಿ ಎಂದ. ಅಲ್ಲಿ ನೋಡಿದರೆ ಬರೇ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಖಾನವಳಿ ಮೆನು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಆ ದಂಪತಿಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಎನನ್ನು recommend ಮಾಡುತ್ತೀರಾ ಎಂದು ಕೇಳಿದರೆ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳೇ ಕೇಳಿ ಬಂದವು. ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದು ಬಹಳ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಇದೇ ಕಥೆ ಅದೇ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇರುವ ಡಯಾನದು ಕೂಡ.

ಇವೆರೆಡು ಉತ್ತಮ ಹೋಟೆಲುಗಳು, ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಮತ್ತು ಒಳವಾತವರಣ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಉಡುಪಿಯ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಮಾರುವುದು ಅವರಿಗೆ ಕೀಳರಿಮೆ ಅನಿಸಿದೆ ಯಾಕೋ.

ಆ ಊರಿಗೆ ಬರುವುದು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರವಾಸಿಗರು, ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗದ ನಮ್ಮ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ಉಣಬಡಿಸುವುದು ಬಿಟ್ಟು

ನಾನು, ಪಾನು ಎಂದು ಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಭಾರತದ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನೇ ನಮ್ಮ ಖಾದ್ಯಗಳು ಅನ್ನುವ ಹಾಗೆ ಉಣಬಡಿಸಿದರೆ ನಷ್ಟ ಅಲ್ಲಿನ ಜನಕ್ಕೆ. ಇದು ನನಗೆ ಕೀಳರಿಮೆಯ ಪ್ರತೀಕ ಅನಿಸಿತು, ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಪೆಷಲ್ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು hype ಮಾಡಿ ಗ್ರಾಹಕರಿಗೆ ಕೊಡುವ ಬದಲು ಎಂಜಲನ್ನು ಮಾರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಬೆಳವಣಿಗೆ ಅಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಅದನ್ನು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಸರ್ಜಿಯೋ-ಮೊರೆನಾ ದಂಪತಿಗಳಿಗೆ ಆಕಾಶದಷ್ಟು ಆಸೆ ತೋರಿಸಿ ನಿರಾಸೆ ಮೂಡಿಸಿದ್ದು ಪಿಚ್ಚೆನಿಸಿತು.

ಕರ್ನಾಟಕ ರಾಜ್ಯೊತ್ಸವದ ಶುಭಾಶಯಗಳು

ಒಂದು ವರುಷದ ಕೆಲ್ಸಗಳನ್ನು ಮೆಲುಕು ಹಾಕಿದರೆ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ವರುಶಕ್ಕೆ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲ್ಸಗಳನ್ನು ನೆನಸಿಕೊಂಡರೆ ಕೆಳಗಂಡ ವಿಶಯಗಳು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.

೧. ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೇ ಹೋದರು ಕನ್ನಡ ಕೇಳಬೇಕು. ಕೊಡದಿದ್ದರೆ ಜಾಗೃತ ಗ್ರಾಹಕರಿಗಗೆ ಒಂದು ಮಿಂಚೆ ಕಳಿಸಿ

ಪ್ರಕರಣ ಮತ್ತು ಯಾರಿಗೆ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳಬೇಕು.

ಇವತ್ತಿನ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಸಂದೇಶದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಕನ್ನಡ ಅನ್ನದ ಭಾಶೆ ಅಗಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುವವರೇ,,, ಅದರೆ ಯಾರು ಗ್ರಾಹಕ ಸೇವೆಯ ಆಯಾಮ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಕನ್ನಡ ಅನ್ನದ ಭಾಷೆ ಆಗುವ ಒಂದು ಪರಿ ಬಗ್ಗೆ ಚಕಾರ ಎತ್ತದಿರುವುದು ವಿಪರ್ಯಾಸ. ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಸೇವೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಕನ್ನಡ ಬರುವರನ್ನು ಕೆಲ್ಸಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ , ಉದ್ಯೋಗಕ್ಕೆ ಕನ್ನಡವೂ ಒಂದು ಮಾನದಂಡ ಆಗುತ್ತದೆ. ಬ್ರಿಟಿಷ್ ಎರವೇಸನಲ್ಲಿ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ಘೋಷಣೆ ಮಾಡುವ ಗಗನಸಖಿ ಹೇಳಿದ್ದು ನನಗೆ ಕನ್ನಡ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂಬುವದಕ್ಕೆ ಈ ಕೆಲಸ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಎಂದು.

೨. ಕನ್ನಡ ವಿಶಯದ ಯಾವುದೇ ಹೊಸ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಮನವನ್ನು ಮುಕ್ತವಾಗಿ ತೆರೆದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಲಬೇಕು. ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದ ಮಡಿವಂತಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೀಗೆ ಇರಬೇಕೆಂಬ ಒಭಿರಾಯ ಕಾಲದ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಕಾಲಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಹಾಗೆ ನವೀಕರಣಗೊಳಿಸಬೇಕು.

೩. ಕನ್ನಡಿಗರ ಮನರಂಜನೆ ಕನ್ನಡದಲ್ಲೇ ಆಗಬೇಕು, ಎಲ್ಲಾ ರೀತಿ ಅದು ಮಕ್ಕಳ ಡೋರಾ ಆಗಿರಬಹುದು , ಟಾಪ್ ಶಾಟ್ಸ ಇಲ್ಲಾ ಹೌ ಐ ಮೆಟ್ ಯುವರ್ ಮದರ್ ಸೀರಿಯಲ್ ಇರಬಹುದು, ೨೦೧೨, ಅವತಾರ್ ಚಿತ್ರಗಳು ಇರಬಹುದು. ಇವು ಕನ್ನಡಲ್ಲೇ ಸಿಗಬೇಕು.

ಇದು ಕನ್ನಡ ಗ್ರಾಹಕ ಹಕ್ಕೊತ್ತಾಯ.

೪. ಪರಭಾಷ ಹೇರಿಕೆಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಡಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಪರಭಾಷ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ. ನಮ್ಮ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿನಿ ಎಂದರೆ ಇತರ ಭಾಷೆಯನ್ನು ದ್ವೇಶಿಸುತ್ತಿನಿ ಎಂದು ಅಲ್ಲ ಅಲ್ವಾ ?.

೫. ಕನ್ನಡ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವಲ್ಲ, ಅದು ಜೀವನಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದು, ಅನೇಕ ಆಯಮಗಳು ಇರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಮೊದಲಿಂದ ನಾವು ಕನ್ನಡ ಅಂದರೆ ಸಾಹಿತ್ಯ, ಕನ್ನಡ ಗರಿಮೆ ಎನು ಎಂದರೆ ಇಷ್ಟು ಜ್ಞಾನಪೀಠ, ಇಷ್ತು ಪಂಪ ಪ್ರಶಸ್ತಿ, ಇಷ್ತು ಸರಸ್ವತಿ ಸಮ್ಮಾನ್ ಎಂದು ಒಂದಡೆ ಹೇಳಿಕೊಂಡು , ಕನ್ನಡಿಗರು ಎಂದರೆ ೧೦-೧೫ ಕವಿ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ಮುಗಿಸುತ್ತೆವೆ. ಇದನ್ನು ಮೊದಲು ಬಿಡಬೇಕು.

೬. ಹೊಸ ಹೊಸ ಅವಿಶ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಹೊಸ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಂತರ್ಜಾಲವನ್ನು ನೊಡುತ್ತ ಇದ್ದೆವೆ ಎಲ್ಲಾಡೆ ಕನ್ನಡ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ( ಕನ್ನಡ ಲಿಪಿಯೇ ಆಗಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ) ವ್ಯವಹರಿಸುವ ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕು.

೭. ವಿಕ್ಷನರಿ ಇಂತಹ ಕಡೆ ಕನ್ನಡವನ್ನು ಮೊದಲ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದ ಬಾಟ್ ಮತ್ತು ಅಟೋಮೇಶನ್ ಕಡೆ ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಸೆಳೆಯುವ ಹಾಗೆ ಮಾಡವುದು.

೮. ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಕನ್ನಡ ಪರಿಸರವನ್ನು ಪಸರಿಸುವುದು, ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯೋತ್ಸವ ಮಾಡುವ ಹಾಗೆ, ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ

ಒಮ್ಮೆ ಸೇರುವ ಹಾಗೆ ಚಿಕ್ಕ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಳ್ಳುವುದು.

೯. ಕನ್ನಡಿಗರ ಓಟಬ್ಯಾಂಕ್ ಆಗಬೇಕು, ನಾವು ಜಾತಿ, ಧರ್ಮದಿಂದ ನೋಡದೇ ಕನ್ನಡದಲ್ಲಿ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜಕೀಯ ಪಕ್ಷಗಳನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವ ಹಾಗೆ ಆಗಬೇಕು.

೧೦. ಕನ್ನಡೇತರರಿಗೆ ಕನ್ನಡ ಕಲಿಸುವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ನಾವು ಮುಂದಾಗಬೇಕು.

ಇಲ್ಲಿವರೆಗೂ ನಾವು ಹೆಕ್ಕಿರುವುದು ಒಂದು ಮುತ್ತಾದರೆ ಮಿಕ್ಕಿದೆ ಸಾಗರ ಎಂಬುದನ್ನು ಮರೆಯುವುದು ಬೇಡ.

ಜನತೆ ದುಡ್ಡು ಯಡ್ಡಿ ಜಾತ್ರೆ

ನಿಜಕ್ಕೂ ಇದನ್ನು ಯಾವ ಮಾಧ್ಯಮಗಳು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡುವದಿಲ್ಲ, ಯಾಕೆ ಎಂದರೆ ಸುಖಾಸುಮ್ಮನೆ ಜಾಹಿರಾತು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಹಣ ಬರುತ್ತ ಇರುವಾಗ ಬೇಡ ಎನ್ನಲೂ ಪತ್ರಿಕೆಗಳು ದಡ್ಡರೇ. ಇದೇ ದೊಡ್ಡ ಫ್ಲೆಕ್ಸ ಆಗಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಇಲ್ಲ ಇನ್ನೊಂದು ಮಾದರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ ಇದೇ ಪತ್ರಿಕೆಗಳೂ ಜನರ ದುಡ್ಡಿನ ದುಂದುವೆಚ್ಚ ಎಂದು ಬೊಬ್ಬೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಇದ್ದವು. ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮಾಧ್ಯಮಗಳ ಇಬ್ಬಂದಿತನ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಬಯಲಾಯಿತು.

ಸನ್ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳಿಗೂ ಮತ್ತು ದೇವೆಗೌಡ ಕುಟುಂಬದವರಿಗೂ ಅದ್ಯಾವ ಪರಿಯ ನಂಟೋ, ಸದಾ ಇಬ್ಬರೂ ಎಲ್ಲೆ ಇರಲಿ ಹೇಗೆ ಇರಲಿ ಒಬ್ಬರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಯೋಚಿಸುತ್ತ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಎನು ಮಾಡುತ್ತ ಇರಬಹುದು, ಅವರ ಮಾತಿನ ಒಳಾರ್ಥವೇನು, ಎಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತ ಇದ್ದಾರೆ ಇಂತಹ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಣೆಯಲ್ಲೇ ತಮ್ಮ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತ

,ರಕ್ಷಣೆಗೆ ದೇವರಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ, ಮಠಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಮಠಾಧಿಪತಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೈಲಾದ ಸಹಾಯವನ್ನು ಜನರ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಕೊಡುತ್ತ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಅದರೂ ಅವರ ಕಷ್ತಗಳು , ಸಂಕಷ್ತಗಳೂ ಬಗೆಹರಿದಿಲ್ಲ.

ಮತ್ತೊಂದು ಹೊಸ ಸೇರ್ಪಡೆ ಎಂದರೆ ಇವತ್ತಿನ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾನ್ಯ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಗಳೂ ಬಹಿರಂಗ ಪತ್ರ ಬರೆದಿರುವುದು, ಸಾಲದಕ್ಕೆ ಅದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ವಾರ್ತೆ ಎಂದು ಜನರ ದುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟಣೆ ಮಾಡಿಸಿದ್ದು.

* ಮೊದಲಿಗೆ ಇದು ಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಮತ್ತು ಯೆಡ್ಡಿಯ ವೈಯಕ್ತಿಕ ವಿಷಯ, ಇದರಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯದ ಜನತೆಗೆ ಯಾವ ಲಾಭ ಇಲ್ಲ.

* ಇದನ್ನು ಕರ್ನಾಟಕ ವಾರ್ತೆ ಎಂದು , ಜನತೆಯ ಹಣವನ್ನು ಪೋಲು ಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಸರಿ ?

* ಸ್ವಂತ ಡುಡ್ಡಿನಲ್ಲಿ ಹಣ ಕೊಡಲು ಯೆಡ್ಡಿಗೆ ಹಣದ ಬರವೇ, ಇಲ್ಲ ಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಹಣದ ಬರವೇ ?

* ಯೆಡ್ಯುರಪ್ಪ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿ ಹುದ್ದೆ ಮತ್ತು ತಾವು ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖ ಎಂದುಕೊಂಡ ಹಾಗೆ ಇದೆ. ಅಧಿಕಾರ ದುರುಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಒಳ್ಳೆ ಉಧಾಹರಣೆ ಬೇಕೆ ?

*ಆ ಕಡೆ ಕುಮಾರ ಸ್ವಾಮಿಗೆ ಕೂಡ ಸದಾ ಯಡಿಯೂರಪ್ಪ ಅವರದೇ ಚಿಂತೆ, ಹೇಗಾದರೂ ಮಾಡಿ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸಬೇಕು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರ ಜಗಳದಲ್ಲಿ ಬಡವಾಗುತ್ತ ಇರುವುದು ನಮ್ಮ ಕರ್ನಾಟಕ ಜನತೆ ಅಷ್ಟೆ.